Лю́бава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Лю́бава
Р. Лю́бава
Д. Лю́баву
В. Лю́бава
Т. Лю́бавам
М. Лю́баве

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Люба́ва

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. Люба́ва Люба́вы
Р. Люба́вы Люба́ў
Д. Люба́ве Люба́вам
В. Люба́ву Люба́ў
Т. Люба́вай
Люба́ваю		 Люба́вамі
М. Люба́ве Люба́вах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Люба́ва ’нятлустае свіное мяса’ (валож., Жыв. сл.) — субстантываваны прыметнік жан. роду. Да любі́вы (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)