лаці́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лаці́нскі лаці́нская лаці́нскае лаці́нскія
Р. лаці́нскага лаці́нскай
лаці́нскае		 лаці́нскага лаці́нскіх
Д. лаці́нскаму лаці́нскай лаці́нскаму лаці́нскім
В. лаці́нскі (неадуш.)
лаці́нскага (адуш.)		 лаці́нскую лаці́нскае лаці́нскія (неадуш.)
лаці́нскіх (адуш.)
Т. лаці́нскім лаці́нскай
лаці́нскаю		 лаці́нскім лаці́нскімі
М. лаці́нскім лаці́нскай лаці́нскім лаці́нскіх

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

а́нгла-лаці́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. а́нгла-лаці́нскі а́нгла-лаці́нская а́нгла-лаці́нскае а́нгла-лаці́нскія
Р. а́нгла-лаці́нскага а́нгла-лаці́нскай
а́нгла-лаці́нскае		 а́нгла-лаці́нскага а́нгла-лаці́нскіх
Д. а́нгла-лаці́нскаму а́нгла-лаці́нскай а́нгла-лаці́нскаму а́нгла-лаці́нскім
В. а́нгла-лаці́нскі
а́нгла-лаці́нскага		 а́нгла-лаці́нскую а́нгла-лаці́нскае а́нгла-лаці́нскія
Т. а́нгла-лаці́нскім а́нгла-лаці́нскай
а́нгла-лаці́нскаю		 а́нгла-лаці́нскім а́нгла-лаці́нскімі
М. а́нгла-лаці́нскім а́нгла-лаці́нскай а́нгла-лаці́нскім а́нгла-лаці́нскіх

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

грэ́ка-лаці́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. грэ́ка-лаці́нскі грэ́ка-лаці́нская грэ́ка-лаці́нскае грэ́ка-лаці́нскія
Р. грэ́ка-лаці́нскага грэ́ка-лаці́нскай
грэ́ка-лаці́нскае		 грэ́ка-лаці́нскага грэ́ка-лаці́нскіх
Д. грэ́ка-лаці́нскаму грэ́ка-лаці́нскай грэ́ка-лаці́нскаму грэ́ка-лаці́нскім
В. грэ́ка-лаці́нскі (неадуш.)
грэ́ка-лаці́нскага (адуш.)		 грэ́ка-лаці́нскую грэ́ка-лаці́нскае грэ́ка-лаці́нскія (неадуш.)
грэ́ка-лаці́нскіх (адуш.)
Т. грэ́ка-лаці́нскім грэ́ка-лаці́нскай
грэ́ка-лаці́нскаю		 грэ́ка-лаці́нскім грэ́ка-лаці́нскімі
М. грэ́ка-лаці́нскім грэ́ка-лаці́нскай грэ́ка-лаці́нскім грэ́ка-лаці́нскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ру́ска-лаці́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ру́ска-лаці́нскі ру́ска-лаці́нская ру́ска-лаці́нскае ру́ска-лаці́нскія
Р. ру́ска-лаці́нскага ру́ска-лаці́нскай
ру́ска-лаці́нскае		 ру́ска-лаці́нскага ру́ска-лаці́нскіх
Д. ру́ска-лаці́нскаму ру́ска-лаці́нскай ру́ска-лаці́нскаму ру́ска-лаці́нскім
В. ру́ска-лаці́нскі (неадуш.)
ру́ска-лаці́нскага (адуш.)		 ру́ска-лаці́нскую ру́ска-лаці́нскае ру́ска-лаці́нскія (неадуш.)
ру́ска-лаці́нскіх (адуш.)
Т. ру́ска-лаці́нскім ру́ска-лаці́нскай
ру́ска-лаці́нскаю		 ру́ска-лаці́нскім ру́ска-лаці́нскімі
М. ру́ска-лаці́нскім ру́ска-лаці́нскай ру́ска-лаці́нскім ру́ска-лаці́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

славя́на-грэ́ка-лаці́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. славя́на-грэ́ка-лаці́нскі славя́на-грэ́ка-лаці́нская славя́на-грэ́ка-лаці́нскае славя́на-грэ́ка-лаці́нскія
Р. славя́на-грэ́ка-лаці́нскага славя́на-грэ́ка-лаці́нскай
славя́на-грэ́ка-лаці́нскае		 славя́на-грэ́ка-лаці́нскага славя́на-грэ́ка-лаці́нскіх
Д. славя́на-грэ́ка-лаці́нскаму славя́на-грэ́ка-лаці́нскай славя́на-грэ́ка-лаці́нскаму славя́на-грэ́ка-лаці́нскім
В. славя́на-грэ́ка-лаці́нскі (неадуш.)
славя́на-грэ́ка-лаці́нскага (адуш.)		 славя́на-грэ́ка-лаці́нскую славя́на-грэ́ка-лаці́нскае славя́на-грэ́ка-лаці́нскія (неадуш.)
славя́на-грэ́ка-лаці́нскіх (адуш.)
Т. славя́на-грэ́ка-лаці́нскім славя́на-грэ́ка-лаці́нскай
славя́на-грэ́ка-лаці́нскаю		 славя́на-грэ́ка-лаці́нскім славя́на-грэ́ка-лаці́нскімі
М. славя́на-грэ́ка-лаці́нскім славя́на-грэ́ка-лаці́нскай славя́на-грэ́ка-лаці́нскім славя́на-грэ́ка-лаці́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ко́раб ’пасудзіна, сплеценая з лубу, саломы і пад.’ (ТСБМ, Сл. паўн.-зах., Нар. лекс., КЭС, лаг., Бяльк., Нар. сл., З нар. сл.), корабам стаць ’павялічыцца, расшырыцца (пра галаву)’ (Жыв. сл.), поўны кораб, сем корабаў, як з кораба ’у вялікай колькасці’ (ТСБМ). Укр. короб, рус. короб, ст.-рус. коробъ ’тс’, славен. kraba ’каробка’, польск. kroba ’плеценая каробка’. Мы не бачым магчымасці для рэканструкцыі прасл. korbъ, паколькі няма надзейных паўднёваславянскіх адпаведнікаў. Славен. kraba — новае запазычанне з іншых славянскіх моў (Безлай, 2, 77). Таму трэба вярнуцца да этымалогіі Міклашыча (130), згодна з якой у гэтым выпадку мы маем справу з запазычаннем з лац. corbis ’карзіна’ (непасрэдна або праз с.-в.-ням. korb ’тс’). Гл. таксама Бернекер, 1, 568–569; Брукнер, 267. Фасмер (2, 331), які зыходзіць выключна з фанетычных крытэрыяў, разглядае лацінскія, германскія і нават літ. kar̃bas, лат. kar̂ba як спрадвечна роднасныя са славянскімі. Параўн. Фрэнкель, 220, дзе балтыйскія лексемы лічацца славянізмамі.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)