Verbum

Кіці-кіці, кіць-кіць, кіця-кіця ’выгукі, якімі падклікаюць катоў’ (ТС). Параўн. кіца.

Кы́ць-кыць ₁ ’ціп-ціп (да курэй)’ (Сл. паўн.-зах.). Падзыванне для курэй тэрытарыяльна вельмі абмежаванае (параўн. ДАБМ, 307).

Кыць-кыць ₂ ’падзыванне для катоў’ (З нар. сл., Нар. лекс., Дразд.). Гл. кіці-кіці.