куса́ть несов. куса́ць;
◊
куса́ть себе́ ло́кти куса́ць сабе́ ло́кці;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
куса́ць несов.
1. в разн. знач. куса́ть; (жалом — ещё) жа́лить;
гэ́ты саба́ка дзяце́й не куса́е — э́та соба́ка дете́й не куса́ет;
к. гу́бы — куса́ть гу́бы;
к. я́блык — куса́ть я́блоко;
2. (раздражать кожу) куса́ть, шерсти́ть;
3. перен. (причинять обиду) куса́ть; (оскорблять) ляга́ть;
◊ к. (сабе́) ло́кці — куса́ть (себе́) ло́кти
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
закуса́ць сов., разг.
1. (замучить укусами) закуса́ть; загры́зть; (о насекомом — ещё) зае́сть;
2. (начать кусать) закуса́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
джгаць несов.
1. разг. (о насекомых) куса́ть, жа́лить;
2. обл. (о крапиве) жечь; стрека́ть;
3. перен., разг. бежа́ть; мча́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
тнуць обл.
1. сов., однокр., см. цяць 1;
2. несов. жа́лить, куса́ть;
камары́ мо́цна тнуць — комары́ си́льно жа́лят (куса́ют)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Куса́ць ’хапаць, раніць зубамі’ (ТСБМ, Нас., Сл. паўн.-зах., ТС, Касп., Сержп. Пр., Яруш.). Укр. кусати, рус. кусать ’тс’, балг. късам, серб.-харв. ку́сати, славен. kósiti ’тс’, польск. kąsać, чэш. kousati, славац. kúsať, в.-луж. kusać, н.-луж. kusac ’тс’. Прасл. kǫsati ўтворана ад kǫsъ (< *kǫdsъ). Параўн. літ. ką́sti, kándu ’кусаць’, лат. kuôst, kuôdu ’тс’. Іншыя індаеўрапейскія паралелі менш надзейныя. У даным выпадку назіраецца страта першаснага дзеяслова (як гэта характэрна для славянскіх моў) і замена яго адыменным дзеясловам (Бернекер, 601; Траўтман, 116).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
прокуса́ть сов.
1. (прокусить во многих местах) разг. папраку́сваць;
2. (кусать в течение какого-л. времени) пракуса́ць;
комары́ проку́сали всю ночь камары́ пракуса́лі ўсю ноч;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ло́каць (род. ло́кця) м.
1. в разн. знач. ло́коть;
уда́рыць л. — уда́рить ло́коть;
падра́ны л. — рва́ный ло́коть;
2. (старинная мера длины) ло́коть;
◊ пачуццё ло́кця — чу́вство ло́ктя;
блі́зка л., ды не ўку́сіш — посл. бли́зок ло́коть, да не уку́сишь;
куса́ць (сабе́) ло́кці — куса́ть (себе́) ло́кти
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
куса́цца несов.
1. в разн. знач. куса́ться; (кусать друг друга — ещё) гры́зться;
конь куса́ецца — ло́шадь куса́ется;
саба́кі куса́юцца — соба́ки куса́ются (грызу́тся);
до́брая рэч, але цана́ куса́ецца — хоро́шая вещь, но цена́ куса́ется;
2. (раздражать кожу) куса́ться, шерсти́ть;
шарсцяна́я ко́ўдра куса́ецца — шерстяно́е одея́ло куса́ется (шерсти́т)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сячы́ несов.
1. (разрубать на части) руби́ть;
с. мя́са — руби́ть мя́со;
с. дро́вы — руби́ть дрова́;
2. (подсекая, валить) руби́ть;
3. (обтёсывать) сечь;
с. ка́мень — сечь ка́мень;
4. (рубя, умерщвлять) руби́ть, сечь;
5. хлеста́ть; сечь;
с. пу́гай — хлеста́ть кнуто́м;
дождж сячэ́ — дождь хле́щет;
6. (о насекомых) жа́лить, куса́ть;
7. перен., разг. (говорить) руби́ть, ре́зать;
сячэ́ нягле́дзячы на асо́бы — ру́бит (ре́жет) невзира́я на ли́ца;
◊ с. з-за пляча́ — руби́ть с плеча́;
лес сяку́ць — трэ́скі ляця́ць — посл. лес ру́бят — ще́пки летя́т;
пакая́ннай галавы́ меч не сячэ́ — посл. пови́нную го́лову меч не сечёт
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)