кураса́дня, -і, мн. -і, -яў, ж. (разм.).

Перакладзіна ў куратніку, на якую куры садзяцца на ноч; седала.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кураса́дня

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кураса́дня кураса́дні
Р. кураса́дні кураса́дняў
Д. кураса́дні кураса́дням
В. кураса́дню кураса́дні
Т. кураса́дняй
кураса́дняю		 кураса́днямі
М. кураса́дні кураса́днях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кураса́дня ж., разг. насе́ст м.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кураса́дня, ‑і, ж.

Разм. Перакладзіна ў куратніку, на якую куры садзяцца на ноч; седала. Першыя пеўні прапяялі на курасаднях пад страхою. Гарэцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Кураса́дня ’перакладзіна ў куратніку, на якую куры садзяцца на ноч; седала’ (ТСБМ, Сл. паўн.-зах., Шат., Яўс., Жыв. сл., Гарэц.). Да кура (гл.) і садзіць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

кураса́днік м., см. кураса́дня

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кураса́днік, ‑а, м.

Тое, што і курасадня.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

се́дала, -а, мн. -ы, -аў, н.

1. Жэрдка або некалькі жэрдак у куратніку, на якія садзяцца ноччу куры; курасадня.

2. перан. Месца, дзе чалавек пражыў многа гадоў; абжыты куток.

Пакінуць роднае с.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Круса́дня ’курасадня’ (Бяльк., Мат. Маг.). Да курасадня (гл.). Параўн. крайнасць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Куро́санне ’курасадня’ (Нар. сл., Жд. 3, Янк. III). Да курасадня (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)