Кро́тава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Кро́тава
Р. Кро́тава
Д. Кро́таву
В. Кро́тава
Т. Кро́тавам
М. Кро́таве

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Кро́таў

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Кро́таў
Р. Кро́тава
Д. Кро́таву
В. Кро́таў
Т. Кро́тавам
М. Кро́таве

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

барыто́н, ‑а, м.

1. Мужчынскі голас, сярэдні паміж басам і тэнарам. Сярод прысутных выдзяляўся густы барытон Кротава. Прокша. // Спявак з такім голасам. Над возерам разлягалася чароўная песня: спяваў гучны барытон. Ваданосаў.

2. Духавы або струнны музычны інструмент баса-барытоннага дыяпазону і тэмбру.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)