канстру́кцыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. канстру́кцыя канстру́кцыі
Р. канстру́кцыі канстру́кцый
Д. канстру́кцыі канстру́кцыям
В. канстру́кцыю канстру́кцыі
Т. канстру́кцыяй
канстру́кцыяю		 канстру́кцыямі
М. канстру́кцыі канстру́кцыях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

канстру́кцыя, -і, мн. -і, -цый, ж.

1. Будова, узаемнае размяшчэнне частак, дэталей якога-н. збудавання, механізма і пад., а таксама само збудаванне, механізм.

К. моста.

Новая к.

2. Размяшчэнне слоў у мове з пункту гледжання іх граматычнай сувязі; граматычная будова словазлучэнняў.

К. складанага сказа.

Сінтаксічная к.

|| прым. канструкцы́йны, -ая, -ае.

Канструкцыйныя матэрыялы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

канстру́кцыя ж., в разн. знач. констру́кция; (о механизме, строении — ещё) устро́йство ср.;

к. мо́ста — констру́кция мо́ста́;

жалезабето́нныя ~цыі — железобето́нные констру́кции;

сінтаксі́чная к. — синтакси́ческая констру́кция

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

канстру́кцыя, ‑і, ж.

1. Будова, узаемнае размяшчэнне частак, дэталей якога‑н. збудавання, механізма і пад. Новая канструкцыя. Канструкцыя станка.

2. часцей мн. (канстру́кцыі, ‑ый). Складанае збудаванне або яго неабходная частка. Жалезабетонныя канструкцыі. □ На збудаваным з лёгкіх стальных канструкцый агрэгаце знаходзілася.. пляцоўка. Паслядовіч.

3. Размяшчэнне слоў у мове з пункту гледжання іх граматычнай сувязі; граматычная будова словазлучэнняў. Прыназоўнікавая канструкцыя. Залежная канструкцыя. Канструкцыя сказа.

[Лац. constructio.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перакры́цце, -я, мн. -і, -яў, н.

Гарызантальная нясучая канструкцыя ў будынку, якая раздзяляе паверхі.

Жалезабетоннае п.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

устро́йства, -а, н.

1. гл. устроіць.

2. Тэхнічная канструкцыя, прыбор, механізм, прыстасаванне (кніжн.).

Транспартнае ў.

Рэгулюючае ў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

электралі́нія, -і, мн. -і, -ній, ж.

Канструкцыя, прылада з проваду, кабелю і электраарматуры для перадачы электраэнергіі.

Высакавольтная э.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

констру́кция в разн. знач. канстру́кцыя, -цыі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

слупавы́ столбово́й;

~ва́я канстру́кцыя — столбова́я констру́кция

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

я́хтавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да яхты. Яхтавая канструкцыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)