зрэ́дзь

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
зрэ́дзь - -

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

*Зрэдзь, зрэць ’зрэдку’ (Сл. паўн.-зах.). Рус. цвяр. изредь ’тс’. З jьzrědь (параўн. у Міклашыча, Lex. palaeosl.: извѣсть, изобиль, изрѫчь, издрѫчь, изрѧдь, нескланяльны прыметнік исплънь) са стратай пачатковага jь‑ (гл. з).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

зрэ́дзіць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зрэ́джу зрэ́дзім
2-я ас. зрэ́дзіш зрэ́дзіце
3-я ас. зрэ́дзіць зрэ́дзяць
Прошлы час
м. зрэ́дзіў зрэ́дзілі
ж. зрэ́дзіла
н. зрэ́дзіла
Загадны лад
2-я ас. зрэ́дзь зрэ́дзьце
Дзеепрыслоўе
прош. час зрэ́дзіўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

часам, часамі, падчас, парой, момантамі, нячаста, рэдка, зрэдку, выпадкам, сяды-тады, калі-нікалі; зрэдчас, зрэдзь (абл.) □ час ад часу, мала калі, іншы раз, іншым разам, другі раз, іншы дзень, гады ў рады

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)