засу́джаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. засу́джаны засу́джаная засу́джанае засу́джаныя
Р. засу́джанага засу́джанай
засу́джанае
засу́джанага засу́джаных
Д. засу́джанаму засу́джанай засу́джанаму засу́джаным
В. засу́джаны (неадуш.)
засу́джанага (адуш.)
засу́джаную засу́джанае засу́джаныя (неадуш.)
засу́джаных (адуш.)
Т. засу́джаным засу́джанай
засу́джанаю
засу́джаным засу́джанымі
М. засу́джаным засу́джанай засу́джаным засу́джаных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

засу́джаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. засу́джаны засу́джаная засу́джанае засу́джаныя
Р. засу́джанага засу́джанай
засу́джанае
засу́джанага засу́джаных
Д. засу́джанаму засу́джанай засу́джанаму засу́джаным
В. засу́джаны (неадуш.)
засу́джанага (адуш.)
засу́джаную засу́джанае засу́джаныя (неадуш.)
засу́джаных (адуш.)
Т. засу́джаным засу́джанай
засу́джанаю
засу́джаным засу́джанымі
М. засу́джаным засу́джанай засу́джаным засу́джаных

Кароткая форма: засу́джана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

засу́джаны осуждённый; см. засудзі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

засу́джаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад засудзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

засу́женный засу́джаны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

высыльны́, ‑ая, ‑ое.

Разм. Засуджаны на высылку; ссыльны. // Прызначаны для высылкі. Якой багатай была царская Расія на такія вось месцы, месцы высыльныя. Галавач.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вязень, зняволены, засуджаны; астрожнік (уст.) / засуджаны на катаргу: катаржнік

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

осуждённый

1. асу́джаны, засу́джаны, мног. пазасу́джваны;

2. асу́джаны, зга́нены, зганьбава́ны;

3. асу́джаны; см. осуди́ть;

4. сущ. асу́джаны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)