засу́джаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
засу́джаны |
засу́джаная |
засу́джанае |
засу́джаныя |
| Р. |
засу́джанага |
засу́джанай засу́джанае |
засу́джанага |
засу́джаных |
| Д. |
засу́джанаму |
засу́джанай |
засу́джанаму |
засу́джаным |
| В. |
засу́джаны (неадуш.) засу́джанага (адуш.) |
засу́джаную |
засу́джанае |
засу́джаныя (неадуш.) засу́джаных (адуш.) |
| Т. |
засу́джаным |
засу́джанай засу́джанаю |
засу́джаным |
засу́джанымі |
| М. |
засу́джаным |
засу́джанай |
засу́джаным |
засу́джаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
засу́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
засу́джаны |
засу́джаная |
засу́джанае |
засу́джаныя |
| Р. |
засу́джанага |
засу́джанай засу́джанае |
засу́джанага |
засу́джаных |
| Д. |
засу́джанаму |
засу́джанай |
засу́джанаму |
засу́джаным |
| В. |
засу́джаны (неадуш.) засу́джанага (адуш.) |
засу́джаную |
засу́джанае |
засу́джаныя (неадуш.) засу́джаных (адуш.) |
| Т. |
засу́джаным |
засу́джанай засу́джанаю |
засу́джаным |
засу́джанымі |
| М. |
засу́джаным |
засу́джанай |
засу́джаным |
засу́джаных |
Кароткая форма: засу́джана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
засу́джаны осуждённый; см. засудзі́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
засу́джаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад засудзіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
высыльны́, ‑ая, ‑ое.
Разм. Засуджаны на высылку; ссыльны. // Прызначаны для высылкі. Якой багатай была царская Расія на такія вось месцы, месцы высыльныя. Галавач.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вязень, зняволены, засуджаны; астрожнік (уст.) / засуджаны на катаргу: катаржнік
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)
осуждённый
1. асу́джаны, засу́джаны, мног. пазасу́джваны;
2. асу́джаны, зга́нены, зганьбава́ны;
3. асу́джаны; см. осуди́ть;
4. сущ. асу́джаны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)