зада́дзены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зада́дзены зада́дзеная зада́дзенае зада́дзеныя
Р. зада́дзенага зада́дзенай
зада́дзенае		 зада́дзенага зада́дзеных
Д. зада́дзенаму зада́дзенай зада́дзенаму зада́дзеным
В. зада́дзены (неадуш.)
зада́дзенага (адуш.)		 зада́дзеную зада́дзенае зада́дзеныя (неадуш.)
зада́дзеных (адуш.)
Т. зада́дзеным зада́дзенай
зада́дзенаю		 зада́дзеным зада́дзенымі
М. зада́дзеным зада́дзенай зада́дзеным зада́дзеных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зада́дзены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зада́дзены зада́дзеная зада́дзенае зада́дзеныя
Р. зада́дзенага зада́дзенай
зада́дзенае		 зада́дзенага зада́дзеных
Д. зада́дзенаму зада́дзенай зада́дзенаму зада́дзеным
В. зада́дзены (неадуш.)
зада́дзенага (адуш.)		 зада́дзеную зада́дзенае зада́дзеныя (неадуш.)
зада́дзеных (адуш.)
Т. зада́дзеным зада́дзенай
зада́дзенаю		 зада́дзеным зада́дзенымі
М. зада́дзеным зада́дзенай зада́дзеным зада́дзеных

Кароткая форма: зада́дзена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зада́дзены

1. прич., в разн. знач. за́данный; см. зада́ць;

2. прил. (предпосланный) за́данный;

~ная велічыня́ — мат. за́данная величина́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зада́дзены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад задаць (у 1–3 знач.).

2. у знач. прым. Загадзя вызначаны, зараней устаноўлены. Самалёт лёг на зададзены курс.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зада́нне, -я, мн. -і, -яў, н.

Тое, што прызначана для выканання; даручэнне.

Даць з.

Выканаць з.

Баявое з.

Дамашняе з. (зададзены ўрок).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

за́данный зада́дзены; да́дзены;

за́данная величина́ зада́дзеная велічыня́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вертыка́л, ‑а, м.

Спец. Круг нябеснай сферы, які праходзіць праз зеніт і зададзены пункт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зада́нне, ‑я, н.

Загадзя вызначаны аб’ём работы. Зменнае заданне. □ Майстры загадзя прыйшлі, агледзелі ўсё, давялі заданні. Карпаў. // Зададзены ўрок. Дамашняе заданне. // Даручэнне. — У мяне ёсць заданне газеты напісаць пра вас, таварыш Мілоўскі. Галавач. // Аператыўная, ваенная задача. Баявое заданне. □ Група выконвала аперацыі і заданни, якія даваў камандзір усяго атрада Бумажкоў. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пло́скі, ‑ая, ‑ае.

1. Які не мае ўпадзін і ўзвышшаў; з роўнай паверхняй. Направа — плоскія ўзгор’і, адзінокія скалы, яры між імі. Самуйлёнак. Наперадзе паказаліся будынкі з плоскімі дахамі, белыя, вясёлыя. Алешка. // Без звычайнай выпукласці, пляскаты. Нядобрая ўсмешка ўсё не сыходзіла з плоскага, пакляванага Міканоравага твару. Мележ. // Не круглы, сплюшчаны. Арцём, адпачыўшы, бярэцца за работу. Аполак у яго ўжо гатовы. Плоскім цяслярным алоўкам ён размячае яго на кавалкі. Ракітны.

2. Пазбаўлены арыгінальнасці; банальны, пошлы. Плоскія жарты. □ Гутарка, зразумела, ідзе не пра той абавязковы, наперад зададзены «казённы» аптымізм «бурапены» ці плоскай і павярхоўнай адналінейнасці. Бугаёў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)