дзяся́тнік, -а, мн. -і, -аў, м. (уст.).

Асоба ніжэйшага тэхнічнага персаналу, якая кіруе групай рабочых на будаўніцтве, лясных распрацоўках і інш.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дзяся́тнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дзяся́тнік дзяся́тнікі
Р. дзяся́тніка дзяся́тнікаў
Д. дзяся́тніку дзяся́тнікам
В. дзяся́тніка дзяся́тнікаў
Т. дзяся́тнікам дзяся́тнікамі
М. дзяся́тніку дзяся́тніках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дзяся́тнік м. деся́тник

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

деся́тник дзяся́тнік, -ка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)