дапрацо́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дапрацо́ўка
Р. дапрацо́ўкі
Д. дапрацо́ўцы
В. дапрацо́ўку
Т. дапрацо́ўкай
дапрацо́ўкаю
М. дапрацо́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дапрацо́ўка ж. дорабо́тка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дапрацо́ўка, ‑і, ДМ ‑цоўцы, ж.

Дзеянне паводле дзеясл. дапрацоўваць — дапрацаваць (у 1 знач.). Дапрацоўка рукапісу. Дапрацоўка праекта.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дапрацава́ць, -цу́ю, -цу́еш, -цу́е; -цу́й; -цава́ны; зак.

1. што. Завяршыць працу над чым-н.; дадатковай апрацоўкай давесці да патрэбнай якасці.

Д. дысертацыю.

Д. праект.

2. Прапрацаваць да якога-н. часу, тэрміну.

Д. да лістапада.

|| незак. дапрацо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. дапрацо́ўка, -і, ДМ -цо́ўцы, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дорабо́тка дапрацо́ўка, -кі ж.; (доделка) даро́бка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)