генеты́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| генеты́чна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
генеты́чна-селекцы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
генеты́чна-селекцы́йны |
генеты́чна-селекцы́йная |
генеты́чна-селекцы́йнае |
генеты́чна-селекцы́йныя |
| Р. |
генеты́чна-селекцы́йнага |
генеты́чна-селекцы́йнай
генеты́чна-селекцы́йнае |
генеты́чна-селекцы́йнага |
генеты́чна-селекцы́йных |
| Д. |
генеты́чна-селекцы́йнаму |
генеты́чна-селекцы́йнай |
генеты́чна-селекцы́йнаму |
генеты́чна-селекцы́йным |
| В. |
генеты́чна-селекцы́йны (неадуш.)
генеты́чна-селекцы́йнага (адуш.) |
генеты́чна-селекцы́йную |
генеты́чна-селекцы́йнае |
генеты́чна-селекцы́йныя (неадуш.)
генеты́чна-селекцы́йных (адуш.) |
| Т. |
генеты́чна-селекцы́йным |
генеты́чна-селекцы́йнай
генеты́чна-селекцы́йнаю |
генеты́чна-селекцы́йным |
генеты́чна-селекцы́йнымі |
| М. |
генеты́чна-селекцы́йным |
генеты́чна-селекцы́йнай |
генеты́чна-селекцы́йным |
генеты́чна-селекцы́йных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
клон, -а, мн. -ы, -аў, м. (спец.).
Генетычна аднароднае патомства расліны або жывёліны, якое ўтварылася шляхам бясполага, пераважна вегетатыўнага, размнажэння.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пол², -у, м.
Кожны з двух генетычна і фізіялагічна супрацьпастаўленых разрадаў жывых істот (мужчын і жанчын, самцоў і самак).
Мужчынскі п.
Прыгожы або слабы п. (жанчыны; жарт.).
|| прым. палавы́, -а́я, -о́е.
Палавая спеласць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
фарма́цыя, -і, мн. -і, -цый, ж.
1. Пэўная стадыя ў развіцці грамадства, а таксама структура грамадства, уласцівая дадзенай стадыі развіцця, якая характарызуецца ўласцівым толькі ёй спосабам вытворчасці.
2. Сістэма поглядаў, перакананняў, уласцівая якому-н. перыяду грамадскага жыцця.
Чалавек новай фармацыі.
3. Сукупнасць генетычна звязаных горных парод аднаго часу і спосабу ўтварэння (спец.).
|| прым. фармацы́йны, -ая, -ае (да 1 і 3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
хіме́ра, ‑ы, ж.
1. У старажытнагрэчаскай міфалогіі — пачвара, якая дыхае агнём, з ільвінай галавой, казліным тулавам і хвастом дракона. // У сярэдневяковым мастацтве — скульптурны відарыс фантастычных істот, якія ўвасаблялі цёмныя сілы, заганы і з’яўляліся часткай скульптурнага аздаблення гатычных сабораў.
2. Кніжн. Неажыццявімая мара; мудрагелістая фантазія.
3. Марская рыба сямейства хімеравых, падобная на акулу, з цыліндрычным тулавам, доўгім хвастом і вялікімі плаўнікамі.
4. Спец. Арганізм, які складаецца з генетычна неаднародных тканак.
[Грэч. chimaira.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Пау́к ’рыбападхватнік’ (жытк., Мат. Гом.). Генетычна да паву́к (гл.) у выніку семантычнага пераносу.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Лахле́тка ’кавалак паперы, пісулька’ (Бяльк.). Няясна. Магчыма, генетычна роднаснае з укр. лахолата ’ануча, лахман’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Лепястры́нка ’стройная, тонкая дзяўчына’ (Сцяц. Словаўтв.). Няясна. Магчыма, генетычна звязана з літ. lepysta, lepystė ’распешчаны’ (?).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Мума́шка ’порхаўка, Lycoperdon perlatum’ (касцюк., Жыв. сл.). Відаць, генетычна ўзыходзіць да літ. maũmas, maumà, mùmas ’страшыдла’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)