генеты́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
генеты́чна - -

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

генеты́чна прысл. гл.;

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

генеты́чна-селекцы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. генеты́чна-селекцы́йны генеты́чна-селекцы́йная генеты́чна-селекцы́йнае генеты́чна-селекцы́йныя
Р. генеты́чна-селекцы́йнага генеты́чна-селекцы́йнай
генеты́чна-селекцы́йнае		 генеты́чна-селекцы́йнага генеты́чна-селекцы́йных
Д. генеты́чна-селекцы́йнаму генеты́чна-селекцы́йнай генеты́чна-селекцы́йнаму генеты́чна-селекцы́йным
В. генеты́чна-селекцы́йны (неадуш.)
генеты́чна-селекцы́йнага (адуш.)		 генеты́чна-селекцы́йную генеты́чна-селекцы́йнае генеты́чна-селекцы́йныя (неадуш.)
генеты́чна-селекцы́йных (адуш.)
Т. генеты́чна-селекцы́йным генеты́чна-селекцы́йнай
генеты́чна-селекцы́йнаю		 генеты́чна-селекцы́йным генеты́чна-селекцы́йнымі
М. генеты́чна-селекцы́йным генеты́чна-селекцы́йнай генеты́чна-селекцы́йным генеты́чна-селекцы́йных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

клон, -а, мн. -ы, -аў, м. (спец.).

Генетычна аднароднае патомства расліны або жывёліны, якое ўтварылася шляхам бясполага, пераважна вегетатыўнага, размнажэння.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

GM [ˌdʒi:ˈem] BrE (скар. aд genetically modified) генеты́чна мадыфікава́ны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

пол², -у, м.

Кожны з двух генетычна і фізіялагічна супрацьпастаўленых разрадаў жывых істот (мужчын і жанчын, самцоў і самак).

Мужчынскі п.

Прыгожы або слабы п. (жанчыны; жарт.).

|| прым. палавы́, -а́я, -о́е.

Палавая спеласць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

GMO [ˌdʒi:emˈəʊ] n. (скар. aд genetically modified organism) генеты́чна мадыфікава́ны аргані́зм

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

фарма́цыя, -і, мн. -і, -цый, ж.

1. Пэўная стадыя ў развіцці грамадства, а таксама структура грамадства, уласцівая дадзенай стадыі развіцця, якая характарызуецца ўласцівым толькі ёй спосабам вытворчасці.

2. Сістэма поглядаў, перакананняў, уласцівая якому-н. перыяду грамадскага жыцця.

Чалавек новай фармацыі.

3. Сукупнасць генетычна звязаных горных парод аднаго часу і спосабу ўтварэння (спец.).

|| прым. фармацы́йны, -ая, -ае (да 1 і 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

фен​2

(гр. phaino = выяўляю)

біял. генетычна абумоўленая, непадзельная на састаўныя кампаненты без страты якасці прымета.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

АГРАГЛЕ́БАВЫ РАЁН,

таксанамічная адзінка глебава-геаграфічнага раянавання; састаўная частка глебава-кліматычнай акругі з пэўным комплексам прыродных і эканам. умоў. Вылучаецца паводле генетычна аднолькавага тыпу рэльефу, глебавага покрыва, мезаклімату, ступені забалочанасці, умоў для гасп. дзейнасці і інш. На тэр. Беларусі 20 аграглебавых раёнаў. Гл. карту пры арт. Глебава-геаграфічнае раянаванне.

т. 1, с. 80

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)