вы́штурхаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., каго.

Штурхаючы, прымусіць выйсці.

В. за парог.

|| незак. вышту́рхваць, -аю, -аеш, -ае і выштурхо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́штурхаць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́штурхаю вы́штурхаем
2-я ас. вы́штурхаеш вы́штурхаеце
3-я ас. вы́штурхае вы́штурхаюць
Прошлы час
м. вы́штурхаў вы́штурхалі
ж. вы́штурхала
н. вы́штурхала
Загадны лад
2-я ас. вы́штурхай вы́штурхайце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́штурхаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́штурхаць сов. вы́толкать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́штурхаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.

Штурхаючы, прымусіць выйсці. Выштурхаць за парог.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вышту́рхваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выштурхаць, выштурхнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выштурхо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выштурхоўваць — выштурхаць, выштурхнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́толкать сов., разг. вы́штурхаць, мног. павышту́рхваць; вы́пхнуць, мног. павыпіха́ць, павыпі́хваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́таўхаць

‘выштурхаць, выпхнуць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́таўхаю вы́таўхаем
2-я ас. вы́таўхаеш вы́таўхаеце
3-я ас. вы́таўхае вы́таўхаюць
Прошлы час
м. вы́таўхаў вы́таўхалі
ж. вы́таўхала
н. вы́таўхала
Загадны лад
2-я ас. вы́таўхай вы́таўхайце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́таўхаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́таўхнуць

‘выштурхаць, выпхнуць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́таўхну вы́таўхнем
2-я ас. вы́таўхнеш вы́таўхнеце
3-я ас. вы́таўхне вы́таўхнуць
Прошлы час
м. вы́таўхнуў вы́таўхнулі
ж. вы́таўхнула
н. вы́таўхнула
Загадны лад
2-я ас. вы́таўхні вы́таўхніце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́таўхнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Вы́тырнуцца ’вытыркнуцца, высунуцца’ (Бяльк.). Рус. дыял. пск., смал. вы́торнуть ’высунуць, выштурхаць’, пецярб. вы́торнуцца ’выглянуць, з’явіцца’. Гл. торкаць, тыркаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)