вытанцо́ўваць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вытанцо́ўваю вытанцо́ўваем
2-я ас. вытанцо́ўваеш вытанцо́ўваеце
3-я ас. вытанцо́ўвае вытанцо́ўваюць
Прошлы час
м. вытанцо́ўваў вытанцо́ўвалі
ж. вытанцо́ўвала
н. вытанцо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. вытанцо́ўвай вытанцо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час вытанцо́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вытанцо́ўваць несов., разг. выпля́сывать, вытанцо́вывать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вытанцо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., што і без дап.

Разм. Старанна танцаваць што‑н. Вытанцоўваць «лявоніху».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вытанцо́вывать несов. вытанцо́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́танцаваць, ‑цую, ‑цуеш, ‑цуе.

Зак. да вытанцоўваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напля́сывать несов., разг. вытанцо́ўваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выпля́сывать несов., разг. вытанцо́ўваць, скака́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

отпля́сывать несов. скака́ць, танцава́ць, вытанцо́ўваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

турухта́н, ‑а, м.

Балотная птушка з цёмным апярэннем, якая водзіцца ў тундры і ў лясной зоне Еўразіі. Даўганогія жоравы з турухтанамі збяруцца вялікімі кампаніямі на рыжым куп’істым балоце і давай адзін перад адным вытанцоўваць — хто больш прыгожае ды мудрагелістае каленца выкіне. Ігнаценка. Адбываліся ў пачатку лета жорсткія, але заўсёды бяскроўныя турніры птушак-турухтанаў, гэтых заўзятых дуэлянтаў. В. Вольскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Перага́саць (піріга́сыць) ’патаптаць’ (Юрч. СНЛ). Да пера- (гл.) і ‑гасаць, роднаснага з гойсаць (гл.). Параўн. чэш. hasati ’гойсаць’, ’несціся стрымгалоў’, hasot ’шумны танец, карагод’, ’гаўканне’, славац. hasať ’скакаць, вытанцоўваць’, польск. hasać ’тс’, ’бегаць, гарэзаваць’, укр. гаса́ти. Паводле Махэка₂ (162), звязана з hosati ’бегчы скокам’, якое з *hop‑s‑a‑ti. Генетычна роднасныя з бел. гойсаць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)