вы́дзелены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́дзелены вы́дзеленая вы́дзеленае вы́дзеленыя
Р. вы́дзеленага вы́дзеленай
вы́дзеленае		 вы́дзеленага вы́дзеленых
Д. вы́дзеленаму вы́дзеленай вы́дзеленаму вы́дзеленым
В. вы́дзелены (неадуш.)
вы́дзеленага (адуш.)		 вы́дзеленую вы́дзеленае вы́дзеленыя (неадуш.)
вы́дзеленых (адуш.)
Т. вы́дзеленым вы́дзеленай
вы́дзеленаю		 вы́дзеленым вы́дзеленымі
М. вы́дзеленым вы́дзеленай вы́дзеленым вы́дзеленых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́дзелены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́дзелены вы́дзеленая вы́дзеленае вы́дзеленыя
Р. вы́дзеленага вы́дзеленай
вы́дзеленае		 вы́дзеленага вы́дзеленых
Д. вы́дзеленаму вы́дзеленай вы́дзеленаму вы́дзеленым
В. вы́дзелены (неадуш.)
вы́дзеленага (адуш.)		 вы́дзеленую вы́дзеленае вы́дзеленыя (неадуш.)
вы́дзеленых (адуш.)
Т. вы́дзеленым вы́дзеленай
вы́дзеленаю		 вы́дзеленым вы́дзеленымі
М. вы́дзеленым вы́дзеленай вы́дзеленым вы́дзеленых

Кароткая форма: вы́дзелена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́дзелены

1. вы́деленный;

2. вы́деленный, отделённый;

3. физиол. вы́деленный, источённый;

4. источённый;

1-4 см. вы́дзеліць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́дзелены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выдзеліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адасо́блены, -ая, -ае.

1. Асобны.

Жыць адасоблена (прысл.).

2. У граматыцы: выдзелены ў гаворцы інтанацыяй і паўзамі, на пісьме — знакамі прыпынку.

А. зварот.

|| наз. адасо́бленасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́деленный

1. вы́лучаны; (выбранный) вы́браны, мног. павыбіра́ны;

2. (об имуществе и т. п.) вы́дзелены;

3. (выдвинутый) вы́лучаны;

4. физиол. вы́дзелены;

5. хим., физ. вы́лучаны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

утрыма́нскі, ‑ая, ‑ае.

Кніжн. Які выдзелены на ўтрыманне. Утрыманскі фонд. // Уласцівы людзям, якія імкнуцца жыць на чыім‑н. утрыманні. Утрыманская псіхалогія.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

граданача́льніцтва, ‑а, н.

1. У дарэвалюцыйнай Расіі — горад з прылеглым да яго наваколлем, выдзелены з губерні ў асобную адміністрацыйную адзінку.

2. Канцылярыя граданачальніка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адасо́блены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад адасобіць.

2. у знач. прым. Выдзелены ў гаворцы інтанацыяй і паўзамі, на пісьме — знакамі прыпынку. Адасоблены прыдатак. Адасобленае словазлучэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расхо́дны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да расходу (у 1–3 знач.), выдзелены, прызначаны для расходу. Расходныя грошы. Расходная кніга. □ Яны пачалі правяраць дакументы. Таццяна праглядала расходныя, Ніна Іванаўна прыходныя. Васілёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)