ву́стрычныя

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. ву́стрычныя
Р. ву́стрычных
Д. ву́стрычным
В. ву́стрычных
Т. ву́стрычнымі
М. ву́стрычных

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ву́стрычны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ву́стрычны ву́стрычная ву́стрычнае ву́стрычныя
Р. ву́стрычнага ву́стрычнай
ву́стрычнае		 ву́стрычнага ву́стрычных
Д. ву́стрычнаму ву́стрычнай ву́стрычнаму ву́стрычным
В. ву́стрычны (неадуш.)
ву́стрычнага (адуш.)		 ву́стрычную ву́стрычнае ву́стрычныя (неадуш.)
ву́стрычных (адуш.)
Т. ву́стрычным ву́стрычнай
ву́стрычнаю		 ву́стрычным ву́стрычнымі
М. ву́стрычным ву́стрычнай ву́стрычным ву́стрычных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)