аўтатро́фны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аўтатро́фны аўтатро́фная аўтатро́фнае аўтатро́фныя
Р. аўтатро́фнага аўтатро́фнай
аўтатро́фнае		 аўтатро́фнага аўтатро́фных
Д. аўтатро́фнаму аўтатро́фнай аўтатро́фнаму аўтатро́фным
В. аўтатро́фны (неадуш.)
аўтатро́фнага (адуш.)		 аўтатро́фную аўтатро́фнае аўтатро́фныя (неадуш.)
аўтатро́фных (адуш.)
Т. аўтатро́фным аўтатро́фнай
аўтатро́фнаю		 аўтатро́фным аўтатро́фнымі
М. аўтатро́фным аўтатро́фнай аўтатро́фным аўтатро́фных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

автотро́фный биол. аўтатро́фны;

автотро́фные органи́змы аўтатро́фныя аргані́змы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)