аўтано́мны, -ая, -ае.

Які карыстаецца аўтаноміяй.

Аўтаномная вобласць.

|| наз. аўтано́мнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аўтано́мны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аўтано́мны аўтано́мная аўтано́мнае аўтано́мныя
Р. аўтано́мнага аўтано́мнай
аўтано́мнае		 аўтано́мнага аўтано́мных
Д. аўтано́мнаму аўтано́мнай аўтано́мнаму аўтано́мным
В. аўтано́мны (неадуш.)
аўтано́мнага (адуш.)		 аўтано́мную аўтано́мнае аўтано́мныя (неадуш.)
аўтано́мных (адуш.)
Т. аўтано́мным аўтано́мнай
аўтано́мнаю		 аўтано́мным аўтано́мнымі
М. аўтано́мным аўтано́мнай аўтано́мным аўтано́мных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аўтано́мны в разн. знач. автоно́мный;

~ныя адсе́кі касмі́чнага карабля́ — автоно́мные отсе́ки косми́ческого корабля́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аўтано́мны, ‑ая, ‑ае.

Які карыстаецца аўтаноміяй, мае аўтаномію. Аўтаномная рэспубліка. Аўтаномная вобласць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

автоно́мный аўтано́мны;

автоно́мная о́бласть аўтано́мная во́бласць;

автоно́мная респу́блика аўтано́мная рэспу́бліка.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)