ачаро́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ачаро́ўваю |
ачаро́ўваем |
| 2-я ас. |
ачаро́ўваеш |
ачаро́ўваеце |
| 3-я ас. |
ачаро́ўвае |
ачаро́ўваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
ачаро́ўваў |
ачаро́ўвалі |
| ж. |
ачаро́ўвала |
| н. |
ачаро́ўвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
ачаро́ўвай |
ачаро́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
ачаро́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
*Асяча́ць, осѣча́ць ’апутваць сецямі, браць уладу, ачароўваць’ (Нас.). Магчыма, як лічыў Насовіч, сапраўды ад сець з першапачатковым значэннем ’акружаць сеццю’, але, магчыма, роднаснае рус. посетить, посещать, якое ўзводзяць да сѣтъ ’госць’ (Фасмер, 3, 338), ці вытворнага ад яго дзеяслова сѣтити (КЭСРЯ, 357).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)