апераджа́ць гл. апярэдзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

апераджа́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. апераджа́ю апераджа́ем
2-я ас. апераджа́еш апераджа́еце
3-я ас. апераджа́е апераджа́юць
Прошлы час
м. апераджа́ў апераджа́лі
ж. апераджа́ла
н. апераджа́ла
Загадны лад
2-я ас. апераджа́й апераджа́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час апераджа́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

апераджа́ць несов., см. апярэ́джваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

апераджа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да апярэдзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апярэ́дзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; -джаны; зак., каго-што.

1. Рухаючыся ў адным напрамку з кім-, чым-н., апынуцца наперадзе, абагнаць.

2. Зрабіць што-н. раней, чым што-н. адбылося.

А. падзеі.

|| незак. апярэ́джваць, -аю, -аеш, -ае і апераджа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. апярэ́джанне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)