апераджа́ць гл. апярэджваць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

zuvórkommen* vi (s) (D) апе́раджаць, папярэ́джваць (каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

forge

I [fɔrdʒ]

1.

n.

1) кава́льскі го́ран

2) ку́зьня f.

2.

v.t.

1) кава́ць (жале́за)

2) выко́ўваць

3) падрабля́ць (дакумэ́нты, гро́шы, по́дпіс)

II [fɔrdʒ]

v.i.

паступо́ва пераганя́ць, апераджа́ць (пра бегуна́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

precede

[prɪˈsi:d]

v.

1) апераджа́ць; папярэ́днічаць, быць пе́рад чым

A precedes B in the alphabet — У альфабэ́це А стаі́ць пе́рад Б

2) перавыша́ць ра́нгам або́ значэ́ньнем

A major precedes a captain — Маёр ра́нгам вышэ́йшы за капіта́на

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)