назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| а́нты | ||
| а́нта | а́нтаў | |
| а́нту | а́нтам | |
| а́нта | а́нтаў | |
| а́нтам | а́нтамі | |
| а́нце | а́нтах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| а́нты | ||
| а́нта | а́нтаў | |
| а́нту | а́нтам | |
| а́нта | а́нтаў | |
| а́нтам | а́нтамі | |
| а́нце | а́нтах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Атру́б ’участак зямлі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Капэ́ля ’група музыкантаў’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Трысцяны ў песні: Перапёлка, / Трысцяно гняздзечка, / Залато яечка, / Перапёлачка (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Палаве́ць ’паспяваць (аб жыце, аўсе і пад.)’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Схібну́цца ’памерці’: “Як матуля жыла, часценька гасціла // Матуленька схібнулась, гасціна мінулась” (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Карэ́бчык ’скрынка’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Рызыка́нт ’смелы чалавек’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Кіта́йка ’шаўковая звычайная сіняя тканіну якую прывозілі з Кітая, пазней баваўняная тканіна, якую выраблялі ў Расіі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Райсоры фальк. ’рысора’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)