назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| адсто́йвання | |
| адсто́йванню | |
| адсто́йваннем | |
| адсто́йванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| адсто́йвання | |
| адсто́йванню | |
| адсто́йваннем | |
| адсто́йванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
I отста́ивание;
II отста́ивание;
III отста́ивание;
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адстая́ць¹, -таю́, -таі́ш, -таі́ць; -таі́м, -таіце́, -тая́ць; -то́й; -то́ены;
Абараніць ад нападу, ад замаху на што
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адста́йванне
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
отста́иваниеII
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
отста́иваниеI
отста́ивание интере́сов трудя́щихся абаро́на інтарэ́саў працо́ўных.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)