адсе́джваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адсе́джваю адсе́джваем
2-я ас. адсе́джваеш адсе́джваеце
3-я ас. адсе́джвае адсе́джваюць
Прошлы час
м. адсе́джваў адсе́джвалі
ж. адсе́джвала
н. адсе́джвала
Дзеепрыслоўе
цяп. час адсе́джваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адсе́джваць несов., в разн. знач. отси́живать; см. адсядзе́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адсе́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да адседзець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адсе́дзець, -се́джу, -се́дзіш, -се́дзіць; -се́дзеў, -се́дзела і адсядзе́ць, -сяджу́, -сядзі́ш, -сядзі́ць; -сядзі́м, -седзіце́, -сядзя́ць; -сядзе́ў, -сядзе́ла; -се́джаны; зак.

1. Адбываючы пакаранне, прабыць які-н. тэрмін у турме.

Ён сваё адсядзеў у астрозе.

А. за растрату.

2. што. Седзячы ў нязручнай позе, давесці да здранцвення якую-н. частку цела.

А. нагу.

3. Прабыць дзе-н., праседзець некаторы час.

А. цэлую гадзіну ў прыёмнай.

|| незак. адсе́джваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. адсе́джванне, -я, н. і адсе́дка, -і, ДМ -дцы, ж. (да 2 і 3 знач.; разм.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адсе́джванне ср. отси́живание; см. адсе́джваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адсе́джванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адседжваць — адседзець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

отси́живать несов., в разн. знач. адсе́джваць; см. отсиде́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

быць зняволеным; сядзець, адседжваць (перан., разм.)

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)