абяздо́ліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак., каго.
Зрабіць няшчасным, пазбавіўшы самага неабходнага.
Вайна абяздоліла многіх людзей.
|| незак. абяздо́льваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
абяздо́ліць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абяздо́лю |
абяздо́лім |
| 2-я ас. |
абяздо́ліш |
абяздо́ліце |
| 3-я ас. |
абяздо́ліць |
абяздо́ляць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
абяздо́ліў |
абяздо́лілі |
| ж. |
абяздо́ліла |
| н. |
абяздо́ліла |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
абяздо́ліўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абяздо́ліць сов. обездо́лить
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абяздо́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., каго.
Зрабіць няшчасным, пазбавіўшы самага неабходнага. Вайна раз’яднала, абяздоліла сотні тысяч сем’яў. Кулакоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
обездо́лить сов. абяздо́ліць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абнядо́ліць сов., см. абяздо́ліць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абяздо́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да абяздоліць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абяздо́лены, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад абяздоліць.
2. у знач. прым. Няшчасны, прыгнечаны; пазбаўлены самага неабходнага. Расказваючы гісторыю аднаго з курганоў, Янка Купала малюе вобраз музыкі-гусляра, абаронцы інтарэсаў прыгнечаных і абяздоленых людзей. Шкраба. [Пятрусь:] — Я расказаў табе вельмі не многа з таго, што займала мае думы. Самыя звычайныя рэчы: што ёсць раскоша і беднасць, сіла і бяспраўнасць і што ў той спрадвечная барацьбе класаў ёсць адна найвышэйшая мара: здабыць шчасце для абяздоленага чалавека. Скрыган. / у знач. наз. абяздо́лены, ‑ага, м.; абяздо́леная, ‑ай, ж. Усе сустрэчныя, думалася, пазіраюць на яе [Жарынку], як на няшчасную, абяздоленую. Хадкевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)