Verbum

ме́сцамі, прысл.

У некаторых месцах, дзе-нідзе.

Дарога м. няроўная.

шашлы́чная, -ай, мн. -ыя, -ых, ж.

Сталовая, дзе гатуюць шашлыкі.

прае́зд, -у, М -дзе, м.

1. гл. праехаць.

2. мн. -ы, -аў. Месца, дзе можна праехаць.

Вузкі п.

3. мн. -ы, -аў. Вуліца або завулак, якія злучаюць паралельныя вуліцы.

перае́зд, -у і -а, М -дзе, мн. -ы, -аў м.

1. -у, гл. пераехаць.

2. -а. Месца, дзе пераязджаюць цераз што-н.

Чыгуначны п.

|| прым. перае́зны, -ая, -ае.

Пераезная будка.

днява́ць, дню́ю, дню́еш, дню́е; дню́й; незак. (разм.).

Праводзіць дзень дзе-н. у сувязі з чым-н., рабіць днёўку.

Разведка днявала ў вёсцы.

◊

Дняваць і начаваць — неадлучна праводзіць час дзе-н.

тытуняво́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Спецыяліст па тытуняводстве.

прыпёк², -у, м.

Месца, дзе моцна прыпякае сонца.

Легчы на прыпёку.

раслінаво́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Спецыяліст па раслінаводстве.

распая́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е; -я́ны; зак.

Расплавіць на месцы, дзе спаяна.

каракуляво́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Спецыяліст па каракуляводстве.