шаржава́ць
‘апісваць, адлюстроўваць каго-небудзь, што-небудзь у манеры шаржу (шаржаваць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення); ісці на ворага (у ваеннай справе)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шаржу́ю |
шаржу́ем |
| 2-я ас. |
шаржу́еш |
шаржу́еце |
| 3-я ас. |
шаржу́е |
шаржу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
шаржава́ў |
шаржава́лі |
| ж. |
шаржава́ла |
| н. |
шаржава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шаржу́й |
шаржу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шаржу́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
самахо́дзь, прысл.
Разм. Без кіравання, без прынукі (пра каня, вала). [Сымон:] — Пускай.. [каня] на самаходзь, лішне не турбуй у баразне. Кулакоўскі. // Самацёкам, без садзейнічання. Справа ідзе самаходзь.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
безадры́ўны, ‑ая, ‑ае.
Які адбываецца без адрыву ад асноўнай дзейнасці, без спынення. Безадрыўнае навучанне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бяз’..., прыстаўка (гл. без’...).
Ужываецца замест «без’...» у першым складзе перад націскам, напрыклад: бяз’ёдны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
супы́н, ‑у, м.
У выразе: без супыну — тое, што і без супынку (гл. супынак).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нія́кі, -ая, -ае, займ. адмоўны.
1. У адмоўных сказах: ніводны, які б ні быў.
Ніякія довады не памаглі.
2. у спалучэнні з часціцай «не». Зусім не (разм.).
Н. я не сваяк табе.
◊
Без нічога ніякага (разм.) — без дай прычыны; раптоўна.
Не вытрымліваць ніякай крытыкі — быць нікуды не вартым.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бры́нда, -ы, ДМ -дзе, мн. -ы, -аў, ж. (разм., зневаж.).
Пра таго, хто без патрэбы ходзіць, сланяецца абы-дзе.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адбіва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак.
1. гл. адбіць.
2. што і без дап. Мерна, рытмічна стукаць, удараць.
Салдаты адбіваюць крок.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
анані́м, -а, мн. -ы, -аў, м. (кніжн.).
Аўтар, які ўтойвае сваё прозвішча, а таксама літаратурны твор без указання прозвішча аўтара.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ке́пка, -і, ДМ -пцы, мн. -і, -пак, ж.
Мужчынскі галаўны ўбор з казырком без аколышка.
|| прым. ке́пачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)