ла́кмус, ‑у,
1. Фарба, якая пад дзеяннем кіслот набывае чырвоны, а пад дзеяннем шчолачаў сіні колер.
2. Тое, што і лакмусавая папера (
[Гал. lakmoes.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ла́кмус, ‑у,
1. Фарба, якая пад дзеяннем кіслот набывае чырвоны, а пад дзеяннем шчолачаў сіні колер.
2. Тое, што і лакмусавая папера (
[Гал. lakmoes.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
легітыма́цыя, ‑і,
1. Пацвярджэнне ці прызнанне за кім‑н. якога‑н. права; дакумент, які пацвярджае гэта права.
2. Узаконенне пазашлюбных дзяцей у буржуазных заканадаўствах.
[Ад лац. legitimus — законны, правамерны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
надску́рка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нака́тка, ‑і,
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
накірава́ны, ‑ая, ‑ае.
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
намаро́зіць, ‑рожу, ‑розіш, ‑розіць;
1. Замарожваючы, падрыхтаваць у якой‑н. колькасці.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паліспа́ст, ‑а,
[Грэч. polýspaston, ад polý — многа і spaō — цягну.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
змыўны́, ‑ая, ‑ое.
1. Прызначаны для змывання, мыцця.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ізалі́нія, ‑і,
[Ад грэч. ísos — роўны, аднолькавы і лац. linea — лінія.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
інгібі́тар, ‑у,
1. Рэчыва, якое замаруджвае працяканне хімічных рэакцый або спыняе іх.
2. Рэчыва, якое паніжае актыўнасць ферментаў у арганізме або тармозіць біялагічныя працэсы.
[Ад лац. inhibere — затрымліваць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)