одноча́сье (в одночасье) прост.

1. (очень быстро, сразу) рапто́ўна, адра́зу;

2. (почти одновременно) ама́ль адначасо́ва; у той жа час.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пьяни́ть несов., прям., перен. п’яні́ць;

вино́ его́ бы́стро пьяни́т віно́ яго́ ху́тка п’яні́ць;

его́ пьяня́т успе́хи яго́ п’яня́ць по́спехі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

понести́сь разг.

1. памча́цца; (побежать) пабе́гчы;

2. (начать быстро распространяться) пане́сціся;

зву́ки понесли́сь по́ лесу гу́кі пане́сліся па ле́се.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адско́кваць несов.

1. отска́кивать; отпры́гивать;

2. (отделяться, отламываться, отрываться) отска́кивать;

3. разг. (быстро вырастать) отраста́ть;

1-3 см. адско́чыць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́мкнуць сов., разг.

1. (стремительно выйти откуда-л.) вы́рваться, вы́нестись, вы́лететь;

2. (быстро умчать, вывезти куда-л.) вы́мчать, вы́нести

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

п’яні́ць несов., прям., перен. пьяни́ть;

віно́ яго́ ху́тка п. — вино́ его́ бы́стро пьяни́т;

яго́ п’яня́ць по́спехі — его́ пьяня́т успе́хи

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пране́сціся сов., в разн. знач. пронести́сь; (быстро проехать — ещё) промча́ться;

по́езд ~нёсся — по́езд пронёсся (промча́лся);

~слася чу́тка — пронёсся слух

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

засаката́ць сов.

1. закокота́ть;

2. (о чём-л. стучащем) застрекота́ть, затреща́ть, застуча́ть;

3. перен., разг. (начать говорить быстро, скороговоркой) затарато́рить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прасаката́ць сов.

1. (о курице) прококота́ть;

2. разг. прострекота́ть, протарахте́ть, протреща́ть;

3. разг. (проболтать) прострекота́ть, протарато́рить;

4. прост. (быстро проехать) прокати́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

докати́ть сов., в разн. знач. дакаці́ць;

докати́ть бо́чку до скла́да дакаці́ць бо́чку да скла́да;

бы́стро докати́ть до го́рода ху́тка дакаці́ць да го́рада;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)