пры́яцель
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пры́яцель |
пры́яцелі |
| Р. |
пры́яцеля |
пры́яцеляў |
| Д. |
пры́яцелю |
пры́яцелям |
| В. |
пры́яцеля |
пры́яцеляў |
| Т. |
пры́яцелем |
пры́яцелямі |
| М. |
пры́яцелю |
пры́яцелях |
Іншыя варыянты:
прыя́цель.
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
рэ́феры
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
рэ́феры |
рэ́феры |
| Р. |
рэ́феры |
рэ́феры |
| Д. |
рэ́феры |
рэ́феры |
| В. |
рэ́феры |
рэ́феры |
| Т. |
рэ́феры |
рэ́феры |
| М. |
рэ́феры |
рэ́феры |
Іншыя варыянты:
рэферы́.
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
суперме́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
суперме́н |
суперме́ны |
| Р. |
суперме́на |
суперме́наў |
| Д. |
суперме́ну |
суперме́нам |
| В. |
суперме́на |
суперме́наў |
| Т. |
суперме́нам |
суперме́намі |
| М. |
суперме́не |
суперме́нах |
Іншыя варыянты:
супермэ́н.
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
трусяня́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, ніякі род, рознаскланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
трусяня́ |
трусяня́ты |
| Р. |
трусяня́ці |
трусяня́т |
| Д. |
трусяня́ці |
трусяня́там |
| В. |
трусяня́ |
трусяня́т |
| Т. |
трусянё́м |
трусяня́тамі |
| М. |
трусяня́ці |
трусяня́тах |
Іншыя варыянты:
трусянё́.
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
тры́зненне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тры́зненне |
тры́зненні |
| Р. |
тры́знення |
тры́зненняў |
| Д. |
тры́зненню |
тры́зненням |
| В. |
тры́зненне |
тры́зненні |
| Т. |
тры́зненнем |
тры́зненнямі |
| М. |
тры́зненні |
тры́зненнях |
Іншыя варыянты:
трызне́нне.
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
фара́да
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
фара́да |
фара́ды |
| Р. |
фара́ды |
фара́д |
| Д. |
фара́дзе |
фара́дам |
| В. |
фара́ду |
фара́ды |
| Т. |
фара́дай фара́даю |
фара́дамі |
| М. |
фара́дзе |
фара́дах |
Іншыя варыянты:
фарада́.
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
хлапчанё́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, ніякі род, рознаскланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
хлапчанё́ |
хлапчаня́ты |
| Р. |
хлапчаня́ці |
хлапчаня́т |
| Д. |
хлапчаня́ці |
хлапчаня́там |
| В. |
хлапчанё́ |
хлапчаня́т |
| Т. |
хлапчанё́м |
хлапчаня́тамі |
| М. |
хлапчаня́ці |
хлапчаня́тах |
Іншыя варыянты:
хлапчаня́.
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
чыранё́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, ніякі род, рознаскланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чыранё́ |
чыраня́ты |
| Р. |
чыраня́ці |
чыраня́т |
| Д. |
чыраня́ці |
чыраня́там |
| В. |
чыранё́ |
чыраня́т |
| Т. |
чыранё́м |
чыраня́тамі |
| М. |
чыраня́ці |
чыраня́тах |
Іншыя варыянты:
чыраня́.
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шпачаня́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, ніякі род, рознаскланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шпачаня́ |
шпачаня́ты |
| Р. |
шпачаня́ці |
шпачаня́т |
| Д. |
шпачаня́ці |
шпачаня́там |
| В. |
шпачаня́ |
шпачаня́т |
| Т. |
шпачанё́м |
шпачаня́тамі |
| М. |
шпачаня́ці |
шпачаня́тах |
Іншыя варыянты:
шпачанё́.
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
эпістрафа́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
эпістрафа́ |
эпістро́фы |
| Р. |
эпістрафы́ |
эпістро́ф |
| Д. |
эпістрафе́ |
эпістро́фам |
| В. |
эпістрафу́ |
эпістро́фы |
| Т. |
эпістрафо́й эпістрафо́ю |
эпістро́фамі |
| М. |
эпістрафе́ |
эпістро́фах |
Іншыя варыянты:
эпі́страфа.
Крыніцы:
biryla1987,
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)