Verbum

трумо́, нескл., н.

1. Высокае стаячае люстра.

2. Прасценак паміж вокнамі, звычайна ўпрыгожаны арнаментам (спец.).

ро́зніца¹, -ы, ж.

1. Непадабенства, адрозненне ў чым-н.

Р. ва ўзросце.

2. Велічыня, якая з’яўляецца рознасцю паміж дзвюма іншымі.

Р. паміж старым і новым акладамі.

◊

Якая розніца? (разм.) — ці не ўсё роўна?

Няма розніцы або без розніцы (разм.) — усё роўна.

бокс¹, -а, м.

Від спорту: кулачны бой у спецыяльных пальчатках паміж двума спартсменамі.

Чэмпіён па боксе.

перадплюсна́, -ы́, мн. -лю́сны, -аў ж.

Частка ступні паміж плюсной і галёнкай.

|| прым. перадплюснявы́, -а́я, -о́е.

прабры́ць, -ры́ю, -ры́еш, -ры́е; -ры́ты; зак., што.

Выбрыць палоску паміж валасамі.

|| незак. прабрыва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

рыфмава́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -му́ецца; незак.

Утвараць рыфму.

Гэтыя словы рыфмуюцца паміж сабой.

ко́ма², -ы, мн. -ы, -аў, ж. (спец.).

Невялікі (меншы за 1/8 тону) інтэрвал паміж двума гукамі.

інтэр...¹, прыстаўка.

Утварае назоўнікі і прыметнікі з тым жа знач., што між..., паміж..., напр.: інтэргранула, інтэрвакальны, інтэркансанантны.

ме́цца-сапра́на, нескл., н.

1. Жаночы голас, сярэдні паміж сапрана і кантральта.

2. Спявачка з такім голасам.

міжрэ́чча, -а, мн. -ы, -аў, н.

Мясцовасць, прастора паміж дзвюма або некалькімі рэкамі.

|| прым. міжрэ́чны, -ая, -ае.