спецыфі́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Характэрны
2.
[Ад лац. specificus — відаўтваральны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спецыфі́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Характэрны
2.
[Ад лац. specificus — відаўтваральны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чаро́ўнасць, ‑і,
Прыгажосць, хараство; прывабнасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
частко́вы, ‑ая, ‑ае.
Няпоўны, які датычыцца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адзі́на 1,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аклі́кнуцца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца;
Адазвацца, падаць голас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
актывізава́цца, ‑зуюся, ‑зуешся, ‑зуецца;
1. Стаць (станавіцца) больш актыўным, дзейным.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
акумулі́равацца, ‑руецца;
1. Сабрацца (збірацца), засяродзіцца (засяроджвацца), сканцэнтравацца (канцэнтравацца).
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кансалідава́цца, ‑дуецца;
1. Умацавацца (умацоўвацца), аб’яднацца (аб’ядноўвацца), згуртавацца (згуртоўвацца).
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
капіталізава́цца, ‑зуецца;
1. Ператварыцца (ператварацца) у капітал (у 1 знач.).
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кве́тачка, ‑і,
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)