трахе́йны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да трахеі (у 1 знач.). Трахейная трубка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трахі́тавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да трахіту, уласцівы яму. Трахітавая парода. Трахітавая структура.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трая́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да Троі. Траянская вайна.

•••

Траянскі конь гл. конь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трохвыме́рны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае тры вымярэнні (даўжыню, шырыню і вышыню). Трохвымерная дэталь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трохство́ркавы, ‑ая, ‑ае.

Які складаецца з трох створак, які мае тры створкі. Трохстворкавая шафа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трука́цкі, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які мае адносіны да трукача, трукацтва, уласцівы трукачу. Трукацкі прыём.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трыянгуляцы́йны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да трыянгуляцыі (у 2 знач.). Трыянгуляцыйная вышка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

туарэ́гскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да туарэгаў, які належыць, уласцівы ім. Туарэгская пісьменнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тунгу́скі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да тунгусаў, які належыць, уласцівы ім. Тунгускія звычаі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тупалі́сты, ‑ая, ‑ае.

Які мае ліст (лісце) тупой, расшыранай к канцу формы. Тупалісты клён.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)