няўсхо́джы, ‑ая, ‑ае.

Які не прарастае, не мае здольнасці ўсходзіць (пра насенне). Няўсходжае насенне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

о́ракскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да оракаў, які належыць, уласцівы ім. Оракская мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

о́рачскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да орачаў, які належыць, уласцівы ім. Орачская мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

павільённы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да павільёна. // Які адбываецца ў павільёне. Павільённыя здымкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

па́ўзны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да паўзы (у 3 знач.). Паўзны знак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўночнамо́рскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да паўночных марскіх шляхоў і паўночнага марскога флоту.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўуста́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да паўустава. Паўустаўныя літары. // Напісаны паўуставам. Паўустаўны рукапіс.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паявы́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да паю. Паявая кніжка. Паявая сістэма. Паявы ўзнос.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пекці́навы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае ў сабе пекцін або з’яўляецца састаўной часткай пекціну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падго́нны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да падгону (у 2 знач.). Падгонныя пароды дрэў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)