велікакня́жацкі, ‑ая, ‑ае.

Гіст. Які мае адносіны да вялікага князя; належыць, уласцівы вялікаму князю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

велікасве́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да арыстакратычных слаёў грамадства. Велікасвецкае асяроддзе. Велікасвецкія манеры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ве́пскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да вепсаў, які належыць, уласцівы ім. Вепская мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

во́кладачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да вокладкі. // Прызначаны для вырабу вокладак. Вокладачны кардон.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вострапаліты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да самых важных і самых надзённых палітычных пытанняў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́дравы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да выдры; зроблены з футра выдры. Выдравы каўнер.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вярхо́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да вярхоўя ракі; размешчаны ў верхнім цячэнні ракі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гагары́ны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гагары, належыць ёй. Гагарынае гняздо. Гагарыны крык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гагау́зскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гагаузаў, належыць ім. Гагаузская мова. Гагаузскія звычаі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гага́чы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гагі, належыць ёй. Гагачы пух. Гагачы крык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)