зата́хкаць, ‑ае; зак.

Разм. Пачаць тахкаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

затле́цца, ‑еецца; зак.

Разм. Пачаць тлецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зацеляпа́цца, ‑аецца; зак.

Разм. Пачаць целяпацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зашуга́ць, ‑ае; зак.

Разм. Пачаць шугаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

забліскаце́ць, ‑ціць; зак.

Разм. Пачаць бліскацець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

забрадзі́ць, ‑бродзіць; зак.

Пачаць брадзіць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зага́гаць, ‑ае; зак.

Разм. Пачаць гагаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Нарыхтава́ць ’падрыхтаваць’ (Нас., ТСБМ), нарухтава́ць ’тс’ (Гарэц.), нарыхтава́цца ’падрыхтавацца’ (Нас., Сл. ПЗБ), нарухтава́цца ’падрыхтавацца і чакаць толькі моманту, каб пачаць’ (Мядзв.). Гл. рыхтава́ць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ня́цца ’узяцца, схапіцца; пачаць засвойваць’ (Гарэц.), ня́цьца ’стукнуцца; узяцца, схапіцца; набрацца розуму, зразумець, ахапіць розумам’ (Нас.), ня́тысь ’тс’, ня́лося ’дасталася’ (Булг.). Гл. няць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

заты́кать​I сов. (начать тыкать I) разг. заты́каць, зато́ркаць, пача́ць ты́каць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)