зарабаці́ць, ‑ціць; зак.

Разм. Пачаць рабаціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зару́піць, ‑піць; безас. зак.

Пачаць рупіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

засмярдзе́ць, ‑смярдзіць; зак.

Разм. Пачаць смярдзець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зата́хкаць, ‑ае; зак.

Разм. Пачаць тахкаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

затле́цца, ‑еецца; зак.

Разм. Пачаць тлецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зацеляпа́цца, ‑аецца; зак.

Разм. Пачаць целяпацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зашуга́ць, ‑ае; зак.

Разм. Пачаць шугаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Нарыхтава́ць ’падрыхтаваць’ (Нас., ТСБМ), нарухтава́ць ’тс’ (Гарэц.), нарыхтава́цца ’падрыхтавацца’ (Нас., Сл. ПЗБ), нарухтава́цца ’падрыхтавацца і чакаць толькі моманту, каб пачаць’ (Мядзв.). Гл. рыхтава́ць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ня́цца ’узяцца, схапіцца; пачаць засвойваць’ (Гарэц.), ня́цьца ’стукнуцца; узяцца, схапіцца; набрацца розуму, зразумець, ахапіць розумам’ (Нас.), ня́тысь ’тс’, ня́лося ’дасталася’ (Булг.). Гл. няць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

занести́сь сов., разг.

1. (загордиться) заганары́цца, пача́ць задава́цца;

2. (увлечься) захапі́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)