музыка́нцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да музыканта, складаецца з музыкантаў. Музыканцкі ўзвод.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мукамо́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да размолу збожжа. Мукамольная прамысловасць. Мукамольны камбінат.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нефелі́навы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да нефеліну, складаецца з нефеліну. Нефелінавыя пароды.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нырцо́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да нырца (у 3 знач.). Нырцовыя качкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

някле́тачны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які не мае клетачнай будовы. Няклетачнае рэчыва. Няклетачныя расліны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паве́рачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да паверкі, служыць для паверкі. Паверачная лінейка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паглына́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае здольнасць паглынаць што‑н. Паглынальная здольнасць глебы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўаўтаматы́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да паўаўтамата; які з’яўляецца паўаўтаматам. Паўаўтаматычны станок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўкусто́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае ніжнюю частку драўняную і верхнюю травяністую (пра расліны).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўпралета́рскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да паўпралетарыяў, складаецца з іх. Паўпралетарскія элементы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)