дыхатамі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да дыхатаміі. Дыхатамічныя адзнакі. Дыхатамічнае разгалінаванне сцябла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дыяле́ктны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да дыялекту. Дыялектныя асаблівасці мовы. Дыялектны выраз.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэклараты́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які мае форму дэкларацыі (у 1 знач.); урачысты. Дэкларатыўныя абяцанні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэрывацы́йны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да дэрывацыі. Дэрывацыйны канал. Дэрывацыйная марфема.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жарто́ўны, ‑ая, ‑ае.

Вясёлы, забаўны, які мае характар жарту. Беларускія народныя жартоўныя песні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жаўне́рскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да жаўнера, жаўнераў, належыць ім. Жаўнерская форма.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

га́русны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гарусу. // Зроблены з гарусу. Гарусная хустка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гасці́нічны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гасцініцы. Гасцінічная мэбля. Дом гасцінічнага тыпу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гермафрады́т, ‑а, М ‑дыце, м.

Арганізм, часцей жывёльны, які мае адзнакі абодвух полаў.

[Ад імя старажытнагрэчаскай міфічнай істоты — сына Гермеса і Афрадыты, зрошчанага па волі багоў з німфай Салмакідай.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гіпсаметры́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гіпсаметрыі, гіпсометра. Гіпсаметрычнае даследаванне. Гіпсаметрычная карта.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)