выгна́нне, ‑я,
1.
2. Стан выгнанніка; ссылка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выгна́нне, ‑я,
1.
2. Стан выгнанніка; ссылка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́гул, ‑у,
1.
2. Абгароджанае месца для жывёлы або птушак на вольным паветры; загон.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́куп, ‑у,
1.
2. Грошы, рэчы, прызначаныя для аплаты выкупленага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абмаражэ́нне, ‑я,
1.
2. Пашкоджанне тканак арганізма, якое ўзнікае ад дзеяння нізкіх тэмператур.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сватаўство́, ‑а,
1.
2. Сваяцтва сватоў (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бязды́мны, ‑ая, ‑ае.
Які не ўтварае дыму.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
варане́нне, ‑я,
1.
2. Слой вокіслу, утвораны на паверхні металічнага прадмета шляхам награвання або хімічнай апрацоўкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыклёпка, ‑і,
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пры́куп, ‑у,
1.
2. У некаторых картачных гульнях — карты, якія атрымліваюць у дадатак да здадзеных.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
расфарбо́ўка, ‑і,
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)