верацённы, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да верацяна (у 1 знач.). Верацённая пража.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вермішэ́левы, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да вермішэлі. // Прыгатаваны з вермішэлі. Вермішэлевы суп.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

віка́рны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да звання вікарыя, з’яўляецца вікарыем. Вікарны архірэй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

віхравы́, ‑ая, ‑ое.

Які мае дачыненне да віхру ​1. Віхравы вецер. Віхравы рух.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ві́цэ-ко́нсул, ‑а, м.

Службовае званне намесніка консула. // Асоба, якая мае такое званне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вулкані́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да вулкана, вулканізму. Вулканічны попел. Вулканічныя з’явы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вульгарыза́тарскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да вульгарызатарства. Вульгарызатарская крытыка. Памылкі вульгарызатарскага характару.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ву́сцевы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да вусця (у 1 знач.). Вусцевая мель.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вышы́ннік, ‑а, м.

Разм. Той, хто мае дачыненне да работы на значнай вышыні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вярблюдагадо́ўчы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да вярблюдагадоўлі, звязаны з ёю. Вярблюдагадоўчая ферма.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)