сіза́левы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да сізалю, выраблены з сізалю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сімвалісты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сімвалістыкі. Сімвалістычныя вершы. Сімвалістычныя вобразы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

складкава́ты, ‑ая, ‑ае.

Які мае многа складак, зроблены ў складку. Складкаваты матэрыял.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скле́павы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да склепа. Склепавы пах. Склепавае акенца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скло́навы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да склону. Склонавыя канчаткі. Склонавыя формы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сліма́цкі, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які мае адносіны да слімака (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

слупняко́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да слупняку. Слупняковыя сутаргі. Слупняковая палачка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

смаўжо́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да смаўжа, уласцівы яму. Смаўжовыя рожкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спадаро́жніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да спадарожніка (у 1, 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спіра́нтны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да спіранта; з’яўляецца спірантам. Спірантныя гукі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)