святломузы́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да святламузыкі і выканання твораў святламузыкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

святлосаста́ў, ‑таву, м.

Спец. Састаў, рэчыва, якое мае здольнасць свяціцца ў цемнаце.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сеза́мавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сезаму ​1; кунжутавы. Сезамавае масла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сектара́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сектара (у 2, 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сельджу́кскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сельджукаў, які належыць, уласцівы ім.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сенсуалісты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сенсуаліста, сенсуалізму; прасякнуты ідэямі сенсуалізму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сен-сімані́сцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сен-сіманіста, сен-сіманізму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

серпападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае выгляд сярпа. Серпападобныя крылы. Серпападобныя струкі фасолі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сібіля́нтны, ‑ая, ‑ае.

У фанетыцы — які мае адносіны да сібілянта. Сібілянтныя гукі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сіву́чы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сівуча, належыць яму. Сівучая шкура.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)