спры́крыць

‘зрабіць каго-небудзь, што-небудзь прыкрым’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спры́кру спры́крым
2-я ас. спры́крыш спры́крыце
3-я ас. спры́крыць спры́краць
Прошлы час
м. спры́крыў спры́крылі
ж. спры́крыла
н. спры́крыла
Дзеепрыслоўе
прош. час спры́крыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

удзе́ржыць

‘утрымаць каго-небудзь, што-небудзь

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. удзе́ржу удзе́ржым
2-я ас. удзе́ржыш удзе́ржыце
3-я ас. удзе́ржыць удзе́ржаць
Прошлы час
м. удзе́ржыў удзе́ржылі
ж. удзе́ржыла
н. удзе́ржыла
Дзеепрыслоўе
прош. час удзе́ржыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

плё́хкаць

‘удараць аб што-небудзь з шумам, пляскам (пра ваду і іншую вадкасць); стукаць, удараць чым-небудзь па вадзе (рыба плёхкае); з размаху выліваць што-небудзь (плёхкаць ваду на грудзі)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. плё́хкаю плё́хкаем
2-я ас. плё́хкаеш плё́хкаеце
3-я ас. плё́хкае плё́хкаюць
Прошлы час
м. плё́хкаў плё́хкалі
ж. плё́хкала
н. плё́хкала
Загадны лад
2-я ас. плё́хкай плё́хкайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час плё́хкаючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

палаго́джваць

‘мірыць каго-небудзь; рабіць каго-небудзь лагодным’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. палаго́джваю палаго́джваем
2-я ас. палаго́джваеш палаго́джваеце
3-я ас. палаго́джвае палаго́джваюць
Прошлы час
м. палаго́джваў палаго́джвалі
ж. палаго́джвала
н. палаго́джвала
Дзеепрыслоўе
цяп. час палаго́джваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ашны́парыць

‘абшукаць, абшнарыць, абмацаць каго-небудзь, што-небудзь (ашныпарыць пакой вачыма)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ашны́пару ашны́парым
2-я ас. ашны́парыш ашны́парыце
3-я ас. ашны́парыць ашны́параць
Прошлы час
м. ашны́парыў ашны́парылі
ж. ашны́парыла
н. ашны́парыла
Дзеепрыслоўе
прош. час ашны́парыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ашны́харыць

‘абшукаць, абшнарыць, абмацаць каго-небудзь, што-небудзь (ашныхарыць лес)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ашны́хару ашны́харым
2-я ас. ашны́харыш ашны́харыце
3-я ас. ашны́харыць ашны́хараць
Прошлы час
м. ашны́харыў ашны́харылі
ж. ашны́харыла
н. ашны́харыла
Дзеепрыслоўе
прош. час ашны́харыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́піндырыць

‘выставіць напаказ, убраўшы пышна што-небудзь; выгаварыць што-небудзь

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́піндыру вы́піндырым
2-я ас. вы́піндырыш вы́піндырыце
3-я ас. вы́піндырыць вы́піндыраць
Прошлы час
м. вы́піндырыў вы́піндырылі
ж. вы́піндырыла
н. вы́піндырыла
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́піндырыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

замаркава́ць

‘замаркаваць каго-небудзь, што-небудзь (напр., хаду); замарудзіцца’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. замарку́ю замарку́ем
2-я ас. замарку́еш замарку́еце
3-я ас. замарку́е замарку́юць
Прошлы час
м. замаркава́ў замаркава́лі
ж. замаркава́ла
н. замаркава́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час замаркава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

представи́тельствовать несов., книжн. быць прадстаўніко́м (каго-, чаго-небудзь).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аба́чыць

‘угледзець каго-небудзь, што-небудзь

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. аба́чу аба́чым
2-я ас. аба́чыш аба́чыце
3-я ас. аба́чыць аба́чаць
Прошлы час
м. аба́чыў аба́чылі
ж. аба́чыла
н. аба́чыла
Загадны лад
2-я ас. аба́ч аба́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час аба́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)