вентыля́цыя, ‑і, ж.
1. Праветрыванне закрытага памяшкання. Вентыляцыя пакоя.
2. Прыстасаванне або сістэма прыстасаванняў для ўзмацнення перамяшчэння паветра. Пераманціраваць вентыляцыю.
[Лац. ventilatio.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сокавыціска́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.
Апарат або прыстасаванне для выціскання соку з фруктаў, ягад і гародніны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
клі́зма, -ы, мн. -ы, клізм і -аў, ж.
1. Увядзенне якой-н. вадкасці ў кішэчнік праз прамую кішку з мэтай лячэння або дыягностыкі.
Паставіць клізму.
2. Прыстасаванне для такога ўвядзення вадкасці.
Рызінавая к.
|| прым. клі́зменны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
падве́ска, ‑і, ДМ ‑вёсцы; Р мн. ‑сак; ж.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. падвешваць — падвесіць.
2. Прыстасаванне для падвешвання чаго‑н. Падвеска для абажура. □ Чырвоныя водсветы былі на бабінах, што маўкліва плылі на падвесках аўтаматычнай лініі. Савіцкі.
3. Падвясное ўпрыгожанне.
4. У транспартных машынах — прыстасаванне, прызначанае для змякчэння штуршкоў. Рысорныя падвескі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
самака́т, ‑а, М ‑каце, м.
1. Уст. Назва веласіпеда, матацыкла, аўтамабіля.
2. Прыстасаванне па колцах або роліках, на якім катаюцца дзеці пры адштурхоўванні ад зямлі нагой. Па тратуарах грукацелі на самакатах хлапчукі — мурзатыя, у падраных на каленях портачках. Савіцкі.
3. Механічнае рухальнае прыстасаванне. Па самакату Бервяно Ідзе пад нож Варштата. А. Александровіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гра́белькі, ‑лек; адз. няма.
1. Памянш.-ласк. да граблі; невялікія граблі.
2. Прыстасаванне ў форме грабель на касе, якой скошваюць збожжа.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перарыва́льнік, ‑а, м.
Прыстасаванне, пры дапамозе якога спыняецца і зноў прапускаецца электрычны ток у ланцугу, паток газу або вадкасці ў трубаправодзе.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пескамы́йка, ‑і, ДМ ‑мыйцы; Р мн. ‑мыек; ж.
Прыстасаванне для ачысткі пяску ад гліны і іншых прымесей шляхам прамывання вадой.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прэзерваты́ў, ‑тыва, м.
1. Уст. Засцерагальны сродак ад чаго‑н.
2. Прыстасаванне, якое прымяняецца для засцеражэння ад цяжарнасці і венерычных хвароб.
[Ад лац. praeservare — папярэджваць, засцерагаць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
раскі́двальнік, ‑а, м.
1. Той, хто займаецца раскідваннем чаго‑н. Раскідвальнік сена.
2. Прыстасаванне для раскідвання чаго‑н. Механічны раскідвальнік угнаенняў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)