падзіра́віць (што) сов. наде́лать дыр (в чём); изрешети́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сия́ющий

1. прич. які́ (што) ззя́е, які́ (што) све́ціць; які́ (што) блішчы́ць; які́ (што) зіхаці́ць; см. сия́ть;

2. прил. зіхатлі́вы, бліску́чы; (озарённый) азо́раны, асве́чаны;

3. прил., перен. (радостный) ра́дасны, вясёлы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

воспламеня́ющийся

1. прич. які́ (што) лёгка загара́ецца (зага́рваецца), які́ (што) лёгка ўзгара́ецца (узга́рваецца); які́ (што) лёгка ўспы́хвае; см. воспламеня́ться;

2. прил. лёгкаўзгара́льны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мо́ющийся

1. прич. які́ (што) мы́ецца;

2. прил. мы́йны, які́ (што) мы́ецца;

мо́ющиеся обо́и мы́йныя шпале́ры (або́і), шпале́ры (або́і), які́я (што) мы́юць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сверля́щий

1. прич. які́ (што) свідру́е, які́ (што) кру́ціць, які́ (што) пракру́чвае;

2. прил., перен. (о боли) прані́злівы, во́стры; (о звуке) прарэ́злівы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скре́щивающийся

1. прич. які́ (што) скрыжо́ўваецца, які́ (што) склада́ецца (скла́дваецца) на́крыж, які́ (што) перакрыжо́ўваецца; см. скре́щивать 1, 2;

2. прил. скрыжава́ны, перакрыжава́ны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

проявля́ющий

1. прич. які́ (што) праяўля́е, які́ (што) выяўля́е; які́ (што) пака́звае; см. проявля́ть;

2. прил., фото праяўля́льны;

проявля́ющие вещества́ праяўля́льныя рэ́чывы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прерыва́ющийся

1. прич. які́ (што) перапыня́ецца; які́ (што) перабіва́ецца; які́ (што) перарыва́ецца; см. прерыва́ться;

2. прил. (прерывистый) перары́вісты;

прерыва́ющийся го́лос перары́вісты го́лас.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мярзо́цце

‘тое, што выклікае брыдкасць, агіду’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. мярзо́цце
Р. мярзо́цця
Д. мярзо́ццю
В. мярзо́цце
Т. мярзо́ццем
М. мярзо́цці

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адшчо́ўкваць

‘утвараць рэзкі, адрывісты гук пры ўдары, сутыкненні, у час работы якога-н. апарата, прыбора, механізма і пад.; лічыць што-небудзь; счышчаць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адшчо́ўкваю адшчо́ўкваем
2-я ас. адшчо́ўкваеш адшчо́ўкваеце
3-я ас. адшчо́ўквае адшчо́ўкваюць
Прошлы час
м. адшчо́ўкваў адшчо́ўквалі
ж. адшчо́ўквала
н. адшчо́ўквала
Загадны лад
2-я ас. адшчо́ўквай адшчо́ўквайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час адшчо́ўкваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)