ро́евы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да рою (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ро́жысты, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да рожы ​1. Рожыстае запаленне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рознастаро́нні, ‑яя, ‑яе.

У матэматыцы — які мае неаднолькавыя стораны. Рознастаронні трохвугольнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ро́стверкавы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да ростверка. Ростверкавыя сваі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

роўнастаро́нні, ‑яя, ‑яе.

Які мае ўсе стораны роўнай даўжыні. Роўнастаронні трохвугольнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падкула́цкі, ‑ая, ‑ае.

Уст. Які мае адносіны да падкулачніка. Падкулацкі элемент.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падно́скавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да падноска. Падноскавая частка абутку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пайме́нны, ‑ая, ‑ае.

Які мае ў сабе пералік імён. Пайменная пераклічка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пала́цавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да палаца (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

палеаграфі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да палеаграфіі. Палеаграфічны аналіз тэксту.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)