аб’е́ктавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да аб’екта (у 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абру́сны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да вырабу абрусаў. Абруснае палатно.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абрэвіяту́рны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да абрэвіятуры. Абрэвіятурны тып слоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абсарбе́нт, ‑у, М ‑нце, м.

Спец. Рэчыва, якое мае здольнасць абсорбцыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аваднёвы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да авадня, аваднёў. Аваднёвая інвазія.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

агля́давы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да агляду у (2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

руберо́йдавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да руберойду. // Зроблены з руберойду.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

руцінёрскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да руцінёра, руцінёрства. Руцінёрскае меркаванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рыбаахо́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да рыбааховы, служыць для яе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рыцы́навы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да рыцыны, прыгатаваны на рыцыне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)