апта́нт, ‑а, М ‑нце, м.

Асоба, якая мае права на аптацыю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аргенці́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да аргенцінцаў, Аргенціны. Аргенцінскія стэпы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ардэ́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да ардэна. Ардэнская парода коней.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

армя́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да Арменіі, армян. Армянскі тэатр.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

архітэктані́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да архітэктонікі. // Які адпавядае архітэктоніцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

а́рыштны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да арышту (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аваднёвы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да авадня, аваднёў. Аваднёвая інвазія.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

агля́давы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да агляду у (2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адва́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да адвалу. Адвальная паверхня плуга.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднагало́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адну галаву. Аднагаловы арол (пра герб).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)